Prace Hansa Arpa w Poznaniu

Marek Zaradniak
Wiele prac Hans Arpa powstało w jego pracowni w Meuden. To zdjęcie pochodzi z roku 1947
Wiele prac Hans Arpa powstało w jego pracowni w Meuden. To zdjęcie pochodzi z roku 1947 Archiwum
Od niedzieli w Muzeum Narodowym w Poznaniu będziemy mogli oglądać dzieła jednego z najwybitniejszych twórców XX wieku Hansa Arpa.

Hans Arp uważany jest za jednego z najwybitniejszych artystów pierwszej połowy minionego stulecia. Był rzeźbiarzem, malarzem i grafikiem, a jego twórczość zaliczana jest do nurtu abstracji organicznej. Na poznańskiej wystawie obejrzymy ponad 60 prac tego artysty ze wszystkich okresów jego twórczości. Zobaczymy rzeźby, reliefy, kolaże, rysunki, grafiki i obrazy.
Prace Arpa będą skonfrontowane z dziełami artystów polskich, dla których forma organiczna stanowiła inspirację. Zobaczymy prace zarówno artystów współczesnych Arpowi jak działających później , których realizacje wykazują pokrewieństwa zarówno z językiem Arpa jak i jego teorią sztuki. Zobacymy m.in. prace Katarzyny Kobro, Aliny Szapocznków, Marii Jaremy, Władysława Strzemińskiego czy Henryka Stażewskiego. W latach 30. minionego stulecia Arp miał liczne kontakty z polskimi artystami, z których wielu przebywało wówczas w Paryżu . W oparciu o te relacje za pośrednictwem grupy Abstraction Creation jej aktywni członkowie przybliżyli Polakom twórczość Arpa.
W roku 1930 Hans Arp oraz jego żona Sophie Tauber-Arp wraz z innymi członkami Abstraction Creation wystawili swoje prace w Łodzi. Ożywiony kontakt z Arpem utrzymywali przede wszystkim Strze-miński, Kobro oraz poeta Jan Brzękowski, którego Arp poznał także w Paryżu. Do tomiku poezji Brzękowskiego Arp przygotował trzy szkice ukazujące organiczne formy. Oprócz tego Brzękowski pisał liczne teksty na temat twórczości Arpa dzięki czemu przyczynił się do recepcji jego dorobku w Polsce. Władysław Strze-miński i Henryk Stażewski w latach 30 pozostawali pod wpływem arpowskiej formy organicznej. Również Katarzyna Kobro stworzyła wówczas organiczną rzeźbę. Natomiast w latach 60. Andrzej Pawłowski rozwinął teorię formy naturalnie kształtowanej, na bazie której stworzył wiele organicznych dzieł. Z roku 1967 pochodzi praca Aliny Szapocznikow „Gra z otoczakami”.
Niezwykle podobna do arpowskiej koncepcji przestrzeni jest pochodząca z roku 1964 definicja przestrzeni poznańskiego twórcy Jana Berdyszaka.

A-geometria Hans Arp i Polska#Muzeum Narodowe (Al. Marcinkowskieg 9)#wernisaż: 23 kwietnia, godzina, 12, wystawa czynna będzie do 9 lipca #

[email protected]

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie