Instytucje tego typu nie funkcjonują w 4 krajach Unii: Polsce, Rumunii, Chorwacji i na Węgrzech. Z tej grupy państw Polska ma najwyższy poziom PKB oraz wartości eksportu, dlatego mogłaby najbardziej skorzystać na działaniu takiej agencji. Jak podkreślają eksperci PwC w raporcie „Koordynacja polityki eksportowej jest realna” z oferty wsparcia działalności eksportowej mogłoby skorzystać rocznie ponad 60 tys. rodzimych firm (w większości z sektora małych i średnich przedsiębiorstw). Oznacza to, że z każdego polskiego województwa po oferowane wsparcie zgłosiłoby się rocznie 3 750 przedsiębiorców

- Doświadczenia innych krajów pokazują, iż utworzenie polskiej Agencji Wspierania Eksportu może przynieść wymierne korzyści. Przed jej powołaniem warto prześledzić najlepsze rozwiązania tego typu funkcjonujące w innych krajach i wykorzystać ich doświadczenia. Nie można jednak zapominać o naszych krajowych uwarunkowaniach i podejmowanych wcześniej działaniach służących promocji eksportu, także tych na szczeblu regionalnym. Jednym z głównych wyzwań, jakie staną przed polską agencją, będzie skoordynowanie działań w taki sposób, by wspólny wysiłek przyniósł jak najwięcej korzyści polskim przedsiębiorcom, a przez to także polskiej gospodarce – mówi Dionizy Smoleń, lider zespołu ds. sektora publicznego w PwC.

Głównym celem funkcjonowania agencji promujących eksport jest wspieranie obecnych bądź przyszłych eksporterów w znalezieniu rynków zbytu na ich produkty i usługi. Przedsiębiorcy zazwyczaj potrzebują wsparcia merytorycznego w momencie stawiania pierwszych kroków na nowych rynkach. Agencje, w krajach w których funkcjonują, stanowią skuteczne narzędzie w tym zakresie. Z danych zebranych w raporcie wynika, że 2015 r. na świecie działały 102 instytucje mające za zadanie wspierać eksport. W 73 agencjach funkcjonują zarządy, w których ponad połowa stanowisk jest zajmowana przez przedstawicieli sektora prywatnego. Konsekwencją działania agencji jest zauważalna centralizacja promocji eksportu. Ponad 80 proc. agencji jest jedyną tego typu instytucją w kraju, a w pozostałych przypadkach jest zdecydowanie najważniejszą i największą tego typu organizacją. Agencje wspierania eksportu funkcjonują w różnych formach – niektóre tworzy niewielka grupa osób, inne operują jako duże, prężnie działające organizacje. Do kluczowych zadań takich instytucji należy: Identyfikacja i rozwój perspektywicznych rynków Oferowanie usług związanych z opracowywaniem informacji handlowych Dostarczanie wyspecjalizowanych usług wspierających eksporterów Organizowanie zagranicznych usług promocyjnych oraz tworzenie wizerunku kraju za granicą Podstawowym celem strategii większości agencji jest zwiększenie zagregowanego eksportu, bez względu na branżę czy wolumen eksportu (działanie popularne wśród większości krajów OECD). Część z nich skupia swoje działania wyłącznie na wybranych nietradycyjnych produktach i usługach (Ameryka Łacińskiej). W Europie Wschodniej oraz Azji powszechne jest promowanie konkretnych sektorów. Niektóre agencie podejmują się również tworzenia i wypromowania klastrów przemysłowych. Autorzy raportu PwC podkreślają, że w 60 proc. krajów OECD strategia promocji eksportu stanowi część krajowych planów rozwoju gospodarczego, przy czym w krajach Europy Wschodniej i Azji liczba ta wzrasta do 100 proc.