Znane nazwisko, nieznane imię. Dagadana zagrała Różewicza [ZDJĘCIA]

Marcin Kostaszuk
Marcin Kostaszuk
Dagadana w składzie z Frankiem Parkerem
Dagadana w składzie z Frankiem Parkerem Piotr Dłubiak
Udostępnij:
Tadeusz swą poezją i dramatami zapisał się w światowej literaturze, Stanisław został mistrzem nieśpiesznego, refleksyjnego kina. Kim byłby Janusz, najstarszy z braci Różewiczów, który zginął rozstrzelany przez hitlerowców w wieku 26 lat? Po prawie 70 latach część odpowiedzi na to pytanie dał w poniedziałkowy wieczór zespół Dagadana.

- Nie wiedzieliśmy nawet o jego istnieniu. Przy okazji zaproszenia na koncert w Radomsku, organizatorzy poprosili nas o przygotowanie choćby jednego utworu, ze słowami Janusza Różewicza. Zamiast jednego zrobiliśmy pięć i połknęliśmy haczyk tej poezji - mówi wokalistka Dagmara Gregorowicz. Nieprzypadkowo: Tadeusz Różewicz wspominał brata jako surowego recenzenta swych pierwszych poetyckich prób i poetę o olbrzymim talencie i potencjale.

Wybór dziesięciu utworów Janusza, do których Dagadana stworzyła muzykę, siłą rzeczy jest podyktowany ich piosenkowym potencjałem. Nie znajdziemy w nich śladu wojennej tragedii - to wiersze niesłychanie intymne, proste i zarazem głębokie. Zwarte, rytmiczne strofy opisują impresyjnie (szczególnie kolorami, jak w "Śnie", czy "Tęsknię") uczucia podmiotu lirycznego. Gdzieniegdzie daje się zauważyć błyskotliwa zabawa brzmieniem słów, uwypuklona rytmicznymi sztuczkami perkusisty ("Konstantynopol"), szczególne na pewno są słowa kończącego recital erotyku "W kajucie". Ingerencja zespołu w warstwę liryczną sprowadziła się do oczywistych z punktu widzenia budowy piosenki powtórzeń wersów (zapadające w pamięć "Znów czerwono i ślicznie" w "Śnie"), ale też do przetłumaczenia niektórych wierszy ("Paryż") na język ukraiński z myślą o dwujęzycznym wykonaniu. Zabieg ten podyktowany jest dużym zaangażowaniem Dagadany za wschodnią granicą, wynikającym z obecności w składzie lwowianki Dany Vynnytskiej.

Jest w tym paradoks, że zanurzenie się w poezji polskiego twórcy o znanym nazwisku i nieznanym imieniu, zbiegło się z dalszym muzycznym umiędzynarodowieniem powstałej w Poznaniu Dagadany. Choć Vynnytska odważyła się po raz pierwszy śpiewać po polsku ("Kino") to i tak nowy rozdział w historii zespołu otwiera Frank Parker, chicagowski perkusista znany ze współpracy z tuzami światowego jazzu. - To najlepszy perkusista z jakim grałem, a zarazem świetny człowiek. W Częstochowie, w której osiedlił się kilka lat temu, grywa w klubach z debiutującymi składami - mówi Mikołaj Pospieszalski, grający w Dagadanie na basie i kontrabasie. Skaptowanie Parkera ułatwił mu jego ojciec Marcin - producent nowej płyty Dagadany i przyjaciel Amerykanina. Sam Parker przyznał po koncercie, że miał tylko dwa dni na próby przed pierwszym wspólnym występem. Mimo tego zmiana, jaka dokonała się za jego sprawą w brzmieniu grupy jest kolosalna.

Do tej pory bowiem Dagadana stawiała na malowanie folkowego klimatu, oddalając się jednocześnie od piosenkowości w swych kompozycjach. Rytmiczny partner dla Pospieszalskiego pozwolił wyrównać proporcje, dodać mnóstwo nowych gatunkowych możliwości rozwoju (w nowych utworach pojawiają się jazz, reggae, a nawet muzyka taneczna), a przede wszystkim uwolnił w śpiewających dziewczynach większą wokalną energię. Dagadana staje się muzyczną hybrydą równie wielobarwną jak wiersze Różewicza.

Zła wiadomość jest taka, że na nową płytę poznańsko-lwowsko-częstochowsko-chicagowskiego kwartetu poczekamy jeszcze całe pół roku, choć pierwsze nagrania zostały już dokonane. I to w nieprzypadkowym miejscu.

- Trafiliśmy do studia częstochowskiego wydawnictwa paulistów. Przypadkiem dowiedzieliśmy się, że część śpiewanych przez nas wierszy Janusz Różewicz napisał dosłownie dwie ulice dalej. Trudno tego nie uznać za znak - śmieje się Mikołaj Pospieszalski.
Poniedziałkową przedpremierę "nowej Dagadany" najlepiej podsumował Andaluzyjczyk Jesus, który przyjechał do Poznania na krótkie wakacje. - Zapłaciłem za bilet 10 euro, ale po koncercie widzę, że był wart pięć razy tyle.

Gość z Hiszpanii nie widział nigdy wcześniej Dagadany na żywo, a jednak właściwie ocenił skalę jej postępu…

WIDZIAŁEŚ COŚ CIEKAWEGO? ZNASZ INTERESUJĄCĄ HISTORIĘ? MASZ ORYGINALNE ZDJĘCIA?
NAPISZ DO NAS NA ADRES [email protected]!

Możesz wiedzieć więcej! Kliknij i zarejestruj się: www.gloswielkopolski.pl/piano

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Dołącz do nas na Twitterze!

Codziennie informujemy o ciekawostkach i aktualnych wydarzeniach.

Obserwuj nas na Twiterze!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Więcej informacji na stronie głównej Głos Wielkopolski
Dodaj ogłoszenie